نميتواند شكاف آن را مرمّت كند و خسارتش را جبران نمايد مگر بيدارى مدرّسين و اهل علم به پر كردن اين شكاف را با حرّيّت تامّة نفس آزادهء خود ، در تحصيل و تدريس جميع انواع و اقسام علوم . » و خود مرحوم كاشف الغطاء در اين كتاب گويد : وَ الظّاهِرُ بَلِ الْيَقينُ أنَّ أقْوَى الْمُساعِداتِ وَ أعَدَّ الاسْبابِ وَ الْموجِباتِ لِلْوُصولِ إلَى مَقاصِدِ امَنآءِ الْوَحْىِ وَ كَلِماتِ الانْبيآءِ وَ الاوْصيآءِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ إنَّما هُوَ فَهْمُ كَلِماتِ الْحُكَمآءِ الْمُتَشَرِّعينَ . « 1 » « و ظاهراً بلكه يقيناً ، نيرومندترين وسائل كمك ، و مهيّاترين اسباب و موجبات وصول براى دريافت كردن مرادها و مقصودهاى امناى وحى الهى ، و گفتار انبياء و اوصياء عليهم السّلام فقط منوط به آنست كه آدمى كلمات حكماى اهل شريعت را بفهمد . » حقير رساله‌اى در اهتمام و لزوم خواندن علم حكمت و عرفان بطور مختصر نگاشته‌ام ؛ و نام جمع كثيرى از جهابذهء علماء و أساطين فقاهت تشيّع را از صدر اسلام تا كنون كه به علم فلسفه و عرفان اهتمام أكيد داشته‌اند ، و خودشان با حائز بودن مقام فقه و حديث ، از مدرّسين عاليمرتبهء اين علوم محسوب ميشده‌اند ، ضبط و ثبت نموده c ام كه هنوز بطبع نرسيده است . « 2 » رجوع به رساله مذكور اينك كه لزوم تدريس و تحصيل حكمت متعاليه و فلسفهء ساميه ، و تحصيل عرفان و ربط به عالم ربوبى و جهان ماوراء طبيعت و لقاى حضرت أحديّت ، و لزوم مشاهده و معاينه و برهان يقينى بر ربط قديم با حادث و احاطه و سيطرهء خداوند خالق حكيم و عليم ، در حوزه‌هاى مقدّسهء علميّه كه

--> ( 1 ) « الفردوس الأعلى » ص 42 ( 2 ) « جُنگ خطّى شمارهء 7 » ص 349 تا ص 355